O noso cole

O noso cole
O NOSO COLE. Supercurritos somos: Rafa, Israel, Tania, Évelin, Lucia, Celia, Nerea, Fernando, José, Alexa, Lois, Manuel, Pamela, Alejandra, Rodrigo e a profe, Rosa R.Álvarez

lunes, 8 de febrero de 2010

Capitanes Intrépidos

Lois, Lucia, Celia



















Tania,Miguel Victoria

Capitanes Intrépidos.









Miguel,Victoria y Tania

Celia, Lucia y Lois.
Capitanes Intrépidos

Esta es la historia de un niño muy rico llamado Harvey.

El niño quería entrar en un club de escritores,sobornando a un niño del club.Lo intentó con un libro en edición especial, pero aún así, los niños no le dejaron entrar. Harvey les amenazó con cerrar el club, pero los niños no estaban de acuerdo y le pegaron.


Harvey fué a donde trabajaba su padre y le contó su versión de lo ocurrido. Su padre llamó al organizador del club y le contó lo que había dicho su hijo. El monitor del club le contó lo que había sucedido en realidad.El director se enteró de lo que había pasado y entonces él dijo que el niño quedaría expulsado una temporada para reflexionar lo que había hecho.

El padre de Harvy tenía un viaje de negocios y se fué con él, en barco.

El padre dejó a Harvey con dos niños, como Harvy quería alardear, los niños le dijeron que no podia tomarse seis helados y se tomó los seis helados, se mareó, vomitó y se cayó por la borda.Manuel, un pescador, recogió a Harvey, porque le confundió con un pescado, y se lo llevó al barco. Allí descubrieron que era un egoista. Harvey intentó convencer a los de la tripulación, sobornándoles con dinero a cambio de que lo llevasen junto a su padre, pero los de la tripulación no aceptaron.

Al caer la tarde, los marineros dijeron que si nó trabajaba no iba a cenar.

El niño protestó, no queria comer esa "asquerosa" comida, al final, fué a cenar y dijo: "Ha sido la peor comida de mi vida".Harvey empezó a trabajar, y al dia siguiente, Manuel compitió y apostó su cuchilla de afeitar, a ver quien pescaba más peces. Harvey había oido la conversación, entonces, lió las cuerdas del contricante.Al dia siguiente fueron a pescar, y Harvey fué con Manuel . Al dia siguiente ya no se hablaban, porque Harvy le dijo que él había liado las cuerdas.

Al cabo de un tiempo Harvey se disculpó y Manuel aceptó las disculpas y se hicieron amigos y no pensaban enfadarse por nada del mundo.Después de unos dias, hubo una tormenta, y Manuel y otro tripulante, subieron al mastil para plegar las velas, pero un rayo lo rompió y Manuel cayó al agua y dos redes le inmovilizaron de cintura para abajo. Hubo que cortar el mastil, y dejarlo hundirse con Manuel, porque, si no, las cuerdas le partirían a la mitad.Manuel les dijo que su padre (ya muerto) le estaba esperando en su pequeña barca en el cielo, y que cuando el llegara irían a pescar juntos.Cuando llegaron al puerto, el padre de Harvey le estaba esperando.

Entonces, el capitán le dió a Harvey la zanfoña con la que cantara Manuel. El padre de Harvey y la tripulación fueron al funeral de Manuel y lanzaron flores al mar para despedirle.
Sonia, Pedro y Manuel.
Comentario:
El niño protagonista nos parece que antes de caer del barco era arrogante, ignorante (creia que todo lo conseguiría con dinero) sobornaba, era maleducado e irritante; amenazante,mandón, "chulito",egoista, quería llamar la atención y ser el mejor; malcriado, avaro; caprichoso... en fin, una joyita.
Manuel era trabajador, generoso, muy buena persona, divertido amable; alegre,simpático, positivo, sincero honrado,gracioso, amistoso,bueno,solidario, hablador, protector y valiente.
Harvey se convirtio tras conocer a Manuel en una persona buena, amable, y honrada, aunque a veces hacía tonterias por impresionar a Manuel; Manuel le enseñaba cosas nuevas y buenas; al principio no queria trabajar, pero acabó trabajando duro y contento;cada vez se parece más a Manuel; se volvió símpático y considerado y sencero.
Miguel, Pedro, Sonia, Victoria (5ºA)
Tania, Lois, Celia, Manuel, Lucía (5º B)

Peste Negra


A Peste Negra.

Foi unha epidemia que chegou a Europa e a outros países do mudo, como China e O Medio Oriente durante o século catorce ,concretamente no ano 1348 matando a meirande parte da poboación europea.


A peste iniciouna as ratas que metíanse en barcos e chegaban a portos.O primeiro país de Europa onde se contaxio a peste , foi Italia, a partir de alí estendeuse por toda Europa. E a primeira cidade da Península Ibérica foi Barcelona.


Pouca xente salvouse , e a que se contaxiaba non tiña escapatoria xa que non había cura . As familias e amigos das víctimas escapábanse e deixaban só ao pobre enfermo , xa que se contaxiaba.


Celia Jáudenes López 5·B.

domingo, 7 de febrero de 2010

Poesía:


La ardilla:

Encontré a una ardilla

pero para poderla coger,

me puse de pié en una silla

y bellotas le dí de comer.


Hoy la dejaré libre

bellotas encontrará,

hasta que su cuerpo vibre

de tanta felicidad.

Por los árboles ya sube,

¿Y cuantos amigos tendrá?

recordaré cuando tuve

una amiga tan singular.

Tania Otero

viernes, 5 de febrero de 2010

Illas Cíes

As Illas Cíes, apodadas por Ptolomeo como as Illas dos Deuses, por Plino como as Siccas e identificadas por moitos como as míticas Casitérides de Herodoto donde fenicios e cartaxineses proveíanse de estaño, atópanse situadas no corazón das Rías Baixas, na provincia de Ponevedra, Galicia, no noroeste de España. Desde xullo de 2002 forman parte , xunto aos arquipélagos de Ons, Sálvora e Cortegada do Parque Nacional das Illas Atlánticas que se extenden ao longo das Rías Baixas.

As Cíes, pertencentes ao Municipio de Vigo, atópanse na Ría de Vigo formando unha barreira natural entre a ría e a mar. O Arquipélago das Illas Cíes está constituido por tres illas principais: Illa de Monteagudo ou Norte, Montefaro e San Martiño ou Sur, e pequenos illotes tales como A Agoeira ou Boeiro, Penela dos Viños, Carabelos e O Ruzo. O arquipélago ten unha extensión de 2658 hectáreas mariñas e 433 terrestres.

Frente á Ría de Vigo, as Illas Cíes forman unha barreira natural que convirte o porto de Vigo nun dos máis seguros do mundo.

Para acceder ás Illas Cíes existe un catamarán con líneas regulares que en verán unen Vigo, Baiona e Cangas co arquipélago. Unha vez arribado ao porto de Cíes é posible gozar dun día de sendeirismo e praia ao pernoctar no camping. O camping ten unha capacidade de 800 prazas nas que é posible aloxarse durante un máximo de 15 días.

Desde o porto da Illa, ademais, observase a praia de Rodas, a Praia máis bonita do mundo segundo o diario británico The Guadian. Trátase dunha formación sedimentaria que une as dúas Illas deixando entre elas un lago denominado Lago de los Niños. Os amantes da praia poden gozar dun longo día completo na Praia de Rodas, de cristalinas e tranquilas augas e outros poden percorrer as súas rutas que recibiron múltiples posibilidades de percorrido. Unha das máis coñecidas é a subida ao Monte Faro desde o que é posible divisar unhas fermosas vistas. Non hai que olvidar os restos do Monasterio de San Estevo, actualmente convertido na Sede do Centro de Interpretación.

Para os amantes da flora e da fauna, as illas son un gran observatorio de aves e hai colonias de aves migratorias como o cormorán moñudo ou a gaivota patiamarela. Outras especies que sobrevoan as illas son o halcín peregrino ou a mariposa arlequín, sen olvidarmos da grande variedade de especies mariñas que se poden observar se nos sumerximos baixo a auga. En fin, todo un paraíso natural inimaxinable para quen non o vira antes.

martes, 2 de febrero de 2010

Buscador infantil

Buscador:

El Buscador para los niños y para los padres, educadores, maestros y profesores que se preocupan por la educación de los niños. El Buscador Infantil está diseñado y programado con unos filtros muy potentes que discriminan los contenidos inapropiados para los niños de los resultados de búsqueda infantiles.

lunes, 1 de febrero de 2010

Rio Limia


0000000000000000000 El rio Limia este invierno de 2010


oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo
LA LEYENDA DEL RIO LIMIA
Los romanos, pensaban que el río Lete que significa río del olvido, borraba la memoria de quienes lo cruzaban.
Durante una campaña militar en el año 138 A.C., los soldados confundieron el río Limia con el río Lete y se negaron a cruzarlo, pensando que iban a perder la memoria. Su general Décimo Junio Bruto, cruzó el río Limia y los llamó uno a uno desde la otra orilla, para demostrarles que no pasaba nada. Los soldados asombrados de que supiera todos los nombres, fueron sin miedo.

Lucia Isla

A lenda do rio Limia


Conta a historia, que cando os romanos chegaron a zona do R. Limia , e tiñan que cruzalo, non se atrevían , debido que dicían que se pasabas por el, logo, non lembrabas nada.
Así que o seu xefe cruzouno, pensando que os lexionarios seguiríanlle, pero , non foi así. Desa forma foi el so, cando xa estaba na outra punta gritou cada uns dos nomes dos lexionarios, para que se fixasen que so era unha lenda.
Celia Jáudenes

Lagoa de Antela e rio Limia

Río do Esquecemento. Xinzo da Limia, Ourense
O río Limia ao seu paso pola comarca de Xinzo, é tamén coñecido como río do Esquecemento ou río Lethes, que lle chamaban os romanos. Os antigos habitantes prerromanos dicían que a quen o cruzaba esquecíaselle todo. Cando as lexións romanas se achegaron á comarca da Limia no transcurso da invasión ibera, correu a voz entre as tropas do problema que ían ter se cruzaban o río. Segundo se di, negáronse a facelo e foi polo que un dos centurións, Décimo Xuño Bruto,tivo que armarse de valor e cruzalo primeiro para que o resto dos soldados se atrevesen a facelo. Unha vez na outra beira, chamou a cada un polo seu nome para amosarlles que non os esquecera, e así empezaron todos a cruzalo.Hoxe en día, no verán, hai unha coñecida festa en Xinzo para celebrar precisamente este feito, é a "Festa do Esquecemento".
Tania

domingo, 31 de enero de 2010

O río Limia e as lexións romanas

O río Limia, ao seu paso pola comarca de Xinzo, é tamén coñecido como Río do Esquecemento, ou río Lethes, que lle chamaban os romanos. Os antigos habitantes prerromanos dicían que a quen o cruzaba esquecíaselle todo. Cando as lexións romanas se achegaron á comarca da Limia cando invadiron Iberia, correu a voz entre as tropas do problema que ían ter se cruzaban o río. Segundo se di, negáronse a facelo e foi polo que un dos centurións Decimo Xuño Bruto tivo que armarse de valor e cruzalo primeiro pra que o resto dos soldados se atrevesen a facelo. Unha vez na outra orilla, chamou a cada un po lo seu nome pra amosalle que non se esquecera, e asi empezaron todos a cruzalo.
Manuel


martes, 26 de enero de 2010

Ponte de Ribadiso (Arzúa)




Lucia Isla

Mitoloxía

Xúpiter, equivalente a Zeus na mitoloxía grega, é o deus principal da mitoloxía romana. Rei dos deuses, fillo de Saturno e Cibeles; irmán de Neptuno, Plutón, Ceres ,Vesta, Démeter e Xuno, a súa muller. Era retratado coma un deus sabio e xusto, pero tiña un gran temperamento. Reinaba sobre a terra e o ceo e os seus atributos eran a aguia, o raio, e o cetro. Un dos defectos de Xúpiter era a súa promiscuidade e para realizar as súas conquistas amorosas transformábase en animais como cisnes, touros ou paxaros, pois el non podía ser visto en toda a súa gloria.
No periodo imperial era habitual que emperadores como Claudio ou Domiciano adoptasen características das representaciones de Xúpiter nos seus propios retratos
intentando reafirmar súa soberanía sobre o imperio.
Minerva era a deusa romana das artes, da guerra e da sabedoría. Correspondente á grega Atenea.
Minerva era filla de Xúpiter. Seu pai pediulle a Vulcano que lle remediase a forte dor de cabeza para o que lle debía abrila co seu mellor machado, despois do corte, sairía Minerva, xa adulta.
Minerva aparece representada como deusa da guerra con casquete e levando escudo, lanza e armadura. Tamén adoita ser retratada como un espectro feminino, que leva na súa cabeza infinidade de colebras, o tinte lívido, e con serpes nas mans. Tamén aparecía tendo consigo un moucho e varios instrumentos matemáticos, por ser ao mesmo tempo deusa da sabedoría.
Apolo foi unha das divindades principais da mitoloxía greco-romana, un dos deuses olímpicos. Fillo de Xúpiter e a ninfa Letona, e irmán xemelgo de Diana (deusa da caza) , posuía moitos atributos e funcións, e posiblemente depois de Zeus foi o deus máis influente e venerado de todos os do mundo clásico (Grecia e Roma).
Facía os homes conscientes dos seus pecados e era o axente da súa purificación; presidía sobre as leis da relixión e sobre as constitucións das cidades, era o símbolo da inspiración profética e artística, sendo o patrono do máis famoso oráculo da antigüidade, o Oráculo de Delfos, e líder das musas. Era temido polos outros deuses e soamente seu pai e súa nai podían contelo. Era o deus da morte súbita, das pragas e doenzas, mais tamén o deus da cura e da protección contra as forzas malignas. Alén diso era o deus da beleza, da perfección, da harmonía, do equilibrio e da razón, o iniciador dos mozos no mundo dos adultos, estaba ligado á natureza, ás herbas e aos rabaños, e era protector dos pastores, mariñeiros e arqueiros. Aínda que tivese moitos amores, foi infeliz nese terreo, pero tivo varios fillos. Foi representado moitas veces como un home xove, nu, ás veces con un manto, un arco e unha alxaba de frechas, ou unha lira, e con algún dos seus animais simbólicos, como a serpe, o corvo ou o grifo.Venus é a deusa do panteón romano, equivalente a Afrodita do panteón grego. É a deusa do Amor e da Beleza. No mito do seu nacemento cóntase que surxiu de dentro dunha concha de madreperla, sendo xerada polas espumas (afros, en grego). Noutra versión é filla de Xúpiter e Dione.Venus foi unhas das divindades máis veneradas entre os antigos, sobre todo na illa de Pafos, onde o seu templo era admirábel. Tiña un ollar vago e rendíase culto ao estrabismo dos seus ollos como ideal da beleza feminina. Posuía un carro puxado por cisnes. Neptuno, en grego coñéceselle como Poseidón. Fillo de Saturno e Cibeles. Deus do mar, dos ríos, dos lagos, das fontes e das illas que o rodean. O seu poder chegaba a todos os confíns da terra.
Os seus símbolos eran o tridente e o cabalo; nun principio, o tridente era a imaxe dos dentes e dos monstros mariños, é tamén unha das armas máis antigas de pesca.No cristianismo é o símbolo de Cristo pescador de homes; as puntas simbolizan o poder de Deus sobre o pasado, o presente e o futuro. O cabalo é o animal que simboliza os dous polos do cosmos, arriba e abaixo, e tamén a forza de Deus sobre os humanos.


Manuel Rodo

domingo, 24 de enero de 2010

Fantasía


Yo estaba saltando a la comba, cuando…oí por ahí que hoy por la noche, en el cementerio se despertarían las almas y volarían encima de la campiña `` Sumaeña``.


Aunque estaba lejos de mi área, me asusté, porque el potro de mi mejor amiga si vivía por allí, le fui a buscar rápidamente, pero no la encontraba, así que pensé que ya se habría dado cuenta y que iría a buscarle, pero eso era muy tonto .Así que seguí buscando.


Fui a ver si estaba en su edificio, lo identifico porque es verdiazul, pero me dijo su madre que no había pasado por allí, y me fui.


Estaba tan nerviosa qué, cuando me encontré a una rana, hasta le pregunte si la había viso, ¿os parece normal?


Me encontré la rama de la suerte de mi amiga .Seguí la dirección que indicaba la rama, me llevó hasta el cementerio, cosa que me extrañó, y casi me desmayo cuando veo a mi mejor amiga, a su potro, al niño que le había escuchado decirlo y a la madre de mi amiga.


Y comprendí que no hay que fiarse de lo que escuchas por ahí.


Celia

martes, 19 de enero de 2010

Record de profundidad submarina

Récord de profundidad submarina

El Trieste fue un batiscafo de investigación oceanográfica, de diseño suizo y con tripulación de dos ocupantes. En 1960 alcanzó una profundidad de inmersión récord de 10.916 m en la fosa de Las Marianas, cerca de la isla de Guam, una isla del Pacífico occidental.
Un batiscafo es un pequeño vehículo de inmersión profunda, especialmente diseñado para llegar a grandes profundidades bajo el océano, soportando la enorme presión del agua. El submarino fue diseñado por Auguste Piccard y fue botado por primera vez en agosto de 1953 en el Mediterráneo, cerca de Nápoles, Italia. Su construcción fue financiada en gran parte por el Consejo de la ciudad italiana de Trieste, de la que recibió el nombre.
Hasta el 23 de enero de 1960 no se descendió por primera vez a la fosa de Las Marianas usando el Trieste y llevando a Jacques Piccard como capitán, hijo del diseñador o constructor.

Manuel

Xogando co vocabulario

Unha vez fun en avión para viaxar a América. Deixáronme pasar a ver a carlinga. Cando rematei de vela, sentei nos asentos. Cando o avión aterrou fixenme moito dano no deltoide. Logo camiño ao hospital, encontreime cun coiote. Xa no hospital, se respiraba un efluvio diferente. Cando marchei do hospital, era de noite e tiven que andar as atouriñadas. Estaba paseando polo bosque e de repente, encontrei un baldaquino. Me pareceu moi raro, porque non estaba nin en un altar, trono, ou esas cousas. Fun ao porto onde me encontrei a un matalote que me levou en barco ataunha illa. Foi increíblemente asombroso , non fun nada paduana porque quería disfrutar daquel sitio. De pronto desperteime e descubrin que todo fóra un sono.
kkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk
Pamela

lunes, 18 de enero de 2010

Poema

Mis rosas:
Tengo una roja rosa
en el jardín de mi tía,
es la rosa más hermosa
y al verla produce alegría.


Tuve una rosa blanca
en la maceta la planté,
y se la comió una vaca
pero no le regañé.
Tania

sábado, 16 de enero de 2010

Los títeres de Cachiporra

Los títeres de cachiporra son muñecos de guante de carácter tradicional, en cuyas historias sobresale un claro componente antiautoritario un uso de la violencia muy grotesco y elemental, y un elogio del ingenio como forma de solventar los problemas. Por lo general nacieron en el seno de las clases populares de la sociedad de clases; el ejemplo más claro es el de Guiñol en los barrios sederos de Lyon. Pertenecen a este grupo, con diversos matices, Punch y Judy, Guiñol, Kásperle y don Cristobita.
Federico García Lorca estreno su música-teatral en Granada en 1.923 el día 6 de Enero, día de Reyes Magos.


Fue un poeta, dramaturgo y prosista español, también conocido por su destreza en muchas otras artes. Adscrito a la llamada Generación del 27, es el poeta de mayor influencia y popularidad de la literatura española del siglo XX. Como dramaturgo, se le considera una de las cimas del teatro español del siglo XX, junto con Valle-Inclán y Buero Vallejo. Murió ejecutado tras el levantamiento militar de la Guerra Civil Española, por su afinidad al Frente Popular y por ser abiertamente homosexual
cElia chuSquÑa

:)

viernes, 15 de enero de 2010

Poboado ibero


Anibal

Aníbal Barca nacio en 247 a. C. en Cartago (ao norte de Tunes) e faleceu en 183 a. C. en Bitinia (preto de Bursa, en Turquía), foi un xeral e estadista cartaxinés considerado por moitos como un dos máis grandes estrategos militares da historia.A súa vida transcorreu no conflitivo período no que Roma estableceu o seu poder na cunca mediterránea. Na guerra contra os romanos incluíron elefantes de guerra, partiron de Hispania e atravesaron os Pirineos e os Alpes co obxectivo de conquistar o norte de Italia. Alí derrotou aos romanos en grandes batallas campais como a do lago Trasimeno ou a de Cannas, que aínda se estuda en academias militares na actualidade. A pesar do seu brillante movemento, Aníbal non chegou a capturar Roma. No obstante, Aníbal logró mantener un exército en Italia durante máis dunha década, recibindo escasos reforzos. Tras a invasión de África por parte de Publico Cornelio Escipión o Africano, o Senado púnico camoulle de volta a Cartago, onde foi finalmente derrotado por Escipión na Batalla de Zama. ooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooCelia Jáudenes

Ruinas romanas en España

Mérida: destacan entre as suas ruinas
romanas tres moi importantes que son:
o teatro de Merida,o templo de Diana y
o acueducto de los Milagros.
Segovia ten o acueducto.
Cartagena ten o teatro de Cartagena.
Galicia:

A muralla de Lugo que é patrimonio da
humanidade; data do sedulo III.Ten mais
de 2km de largo,torres defensivas e cinco
portas de entrada.

A torre de Hercules na Coruña data do
seculo I,é patrimonio da humanidade
dende o 2009 ,é o unico faro romano que
esiste.

A ponte romana de Ourense esta na
mesma cidade sobre o rio Miño.Ten
sete arcos, 370m de largo, 5m de ancho
e 37m de alto.
Lucia Isla